Zahvala pripada Uzvišenom Allahu, dželle še'nuh, i neka je salavat i selam na Njegovog Poslanika Muhammeda, njegovu časnu porodicu i plemenite ashabe.
Ebu Hurejre, radijallahu anhu, prenosi od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da je rekao: "Ko bude učio znanje sa kojim se traži Allahovo, dželle še'nuh, lice, ne učeći ga osim da bi stekao neku dunjalučku korist, neće osjetiti miris Dženneta na Sudnjem danu."
Izvod i ocjena hadisa: Hadis su zabilježili Ahmed (8457), Ebu Davud (3664), Ibn Madže (252), Ibn Ebi Šejbe (6/188), Ibn Hiban (78), Hakim (295), Bejheki u "Medhalu" (374) i drugi putem Fulejha b. Sulejmana, od Ebu Tuvale Abdullaha b. Abdur-Rahmana b. Ma'mera, od Se'ida b. Jesara, a od Ebu Hurejre, radijallahu anhu.
Lanac prenosilaca ovog hadisa je dobar, osim ravije Fulejha b. Sulejmana, kojeg su slabim i nepouzdanim smatrali neki od imama - hadiskih kritičara kao Ibn Me'in, Ebu Hatim, Ebu Davud, Nesa'i, Ukajli i drugi. ("Tarih Ibn Me'in – Rivaje Ed-Duri" 3/171, "El-Džerhu ve-ta'dilu" 7/84, "Ed-Du'afau vel-metrukun" 1/226, "Ed-Du'afa lil-Ukajli" 3/466, "Tehzibul-kemal" 23/321)
Imam Darekutni, rahimehullah, rekao je: "Razilaze se po pitanju njega a ja smatram da nije loš." Slično tome smatrao je i Ibn Adijj, rahimehullah. ("Sijeru e'alamin-nubela" 7/351, "Kamil fid-du'afa" 6/30)
Imam Es-Sadži, rahimehullah, rekao je za njega da je od iskrenih ravija iako je imao grešaka, a Ibn Hibban, rahimehullah, ga je spomenuo u svojoj knjizi o pouzdanim ravijama. ("Mizanul-i'atidal" 5/442, "Es-Sikat" 7/324)
Također, imami Buhari i Muslim, rahmetullahi alejhima, su prenjeli hadise putem njega u svoja dva "Sahiha", za što imam Hakim, rahimehullah, kaže: "Slaganje dva šejha (tj. Buharije i Muslima) po pitanju njegovih hadisa (tj. hadisa koje on prenosi) pojačava stepen njegove pouzdanosti." ("Tehzibut-tehzib" 3/403-404)
Hafiz Ibn Hadžer, rahimehullah, rekao je za ovog raviju: "Saduk – iskren, puno je griješio." ("Tekribut-tehzib" str. 384, br. 5443) Stepen "saduk - iskren" je ispod stepena "sika - pouzdan" kod učenjaka hadisa.
Hadis su vjerodostojnim ocjenili Hakim, šejh Albani i drugi, a hafiz Zehebi se nije suprostavio ocjeni Hakima. ("Mustedrek" 1/271, "Sahihu tergibu ve terhib" 1/25).
Hadis, iako ima slabost u lancu prenosilaca, pojačava druga predaja, koja je također slaba, koju su zabilježili Tirmizi (2655) i Ibn Madže (258) od Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: "Ko bude tražio znanje radi nekog mimo Allaha, ili bude s njime htio zadovoljstvo nekog drugog, mimo Allaha, neka pripremi sebi mjesto u Vatri." Imam Tirmizi, rahimehullah, rekao je da je ova predaja "hasen-garib" tj. da'if-slaba, a s njim se složio i šejh Albani, a Allah, dželle še'nuh, najbolje zna. ("Es-silsiletu-da'ife" 5017)
Biografija prenosioca: Ebu Hurejre, radijallahu anhu, je uvaženi ashab Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, koji je poznat po nadimku "Ebu Hurejre" (tj. vlasnik mačke) kojeg mu je nadio otac u predislamsko doba. Po ispravnijem mišljenju ime mu je Abdur-Rahman b. Sahr, kao što su to zastupali Ibn Ishak, Hakim, Ibn Abdil-Berr i Nevevi. On je ashab koji je prenjeo najveći broj hadisa od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Spominje se da je Bekijje b. Mahled, rahimehullah, u svome "Musnedu" zabilježio 5374 hadisa od Ebu Hurejre, radijallahu anhu. Nijedan od ashaba, radijallahu anhum, ne prenosi ni približan broj hadisa kojeg on prenosi. Imam Buhari, rahimehullah, rekao je: "Od njega je uzimalo i prenosilo hadis 800 ljudi, ili više." Na ahiret je preselio u Medini 59. god. po H. u 78. godini života. Sahranjen je na medinskom mezarju El-Beki'a. Da Allah, Uzvišeni, bude zadovoljan njime i svim ostalim ashabima. ("El-Isti'ab" 4/11770, "El-Isabe" 12/63, "Minhatul-allam" 1/26, "Ruvatul-hadis" str. 51)
Koristi i mudrosti iz hadisa:
● U hadisu je podsticaj na iskreno traženje znanja u ime Allaha, dželle še'nuh.
● Opomena onome koji traži znanje na čišćenje nijjeta.
● Opasnost rađenja djela radi nekog drugog mimo Uzvišenog Allaha.
● Vrijednost znanja kod Allaha, dželle še'nuh, tako da je pripremio veliku nagradu za onoga koji je iskren u njegovom traženju, a veliku kaznu za onoga ko je neiskren.
● Znanje se traži radi Allahovog Plemenitog lica i Njegovog zadovoljstva, a ne radi ovosvjetskih koristi, pozicija, diploma, svjedodžbi itd.
● Vrijednost odabranih Allahovih robova, učenjaka - uleme, koji iskreno uče znanje, rade po njemu i prenose ga na druge.
● Šerijatsko znanje nije dozvoljeno učiti osim iskreno radi Allaha, dok ovosvjetsko znanje je dozvoljeno učiti radi koristi na dunjaluku, ali pod uslovom da to ne bude jedina namjera.
● U hadisu je dokaz da Allah, Uzvišeni, ima svojstvo lica, onako kako dolikuje Njegovoj uzvišenosti i veličanstvenosti, s kojim se opisao u Svojoj knjizi i s kojim Ga je opisao Njegov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, u svome sunnetu.
● Gledanje u Allahovo lice je najveća nagrada stanovnika Dženneta.
● Bezvrijednost dunjaluka kod Uzvišenog Allaha, dželle še'nuh.
● Vrijednost Dženneta i njegovih stanovnika.
● U hadisu je dokaz da Džennet ima miris.
● Ljepota i ugođaj džennetskog mirisa.
● Sam džennetski miris dovoljan je kao nagrada, pa kakva li su onda ostala uživanja i ljepote koje su pripremljene za iskrene.
● Upozorenje na Sudnji dan i njegove strahote.
● Samilost Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, prema svome ummetu tako što im upućuje iskrene savjete i podučava ih onome što će im koristiti na dunjaluku i na ahiretu.
● U hadisu je dokaz za vjerovanje ehli-sunneta da je djelo sastavni dio imana (vjerovanja), jer da djelo nije od imana ne bi bio kažnjen na Sudnjem danu onaj koji je učio znanje radi dunjalučkih koristi.
● Znanje se mora učiti i stjecati, i ne dolazi nam samo od sebe ili nadahnućem kao što to misle neke zabludjele sekte.
● Vrijednost ashaba Allahovog Poslanka, sallallahu alejhi ve sellem, koji prenose njegov sunnet i uputu potonjim generacijama ovog ummeta, iz njihove ljubavi prema hajru.
● Hadis prenosi plemeniti ashab Ebu Hurejre, radijallahu anhu, što ukazuje na njegovu veliku ljubav prema Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i njegovom sunnetu, što je jasan odgovor šijama – rafidijama, Allah ih prokleo kao što oni proklinju ashabe, koji ga smatraju lažovom, prevarantom i nevjernikom, da nas Allah, Uzvišeni, sačuva zablude nakon jasnih dokaza.
